Home ΠεριεχόμεναΠοίηση Ένωση

Ένωση

by admin
96 views

Τοίχοι θαμποί, φως που τρεμοπαίζει.
Κορμιά ακόρεστα σε άχρονης αναζήτησης, τη σύναξη.
Ευλαβείς προσκυνητές σε δέρμα που ριγεί από πόθο.
Περικοκλάδες τα χέρια ζώνονται σε κορμιά που φλέγουν.
Σταγόνες ιδρώτα ηδονής στάζουν σε βλέφαρα κλειστά.
Συστρέφονται τα σώματα, χάνονται. Ξαναγεννιούνται.
Αντάμα ανοίγουν το βήμα. Συνοδοιπορούν.
Άλλοτε αιωρούνται σε νοητές ατραπούς.
Σε υδάτινες πλέουν.
Σε γήινες κυλιούνται.
Σε γλυφό λιμναίο κατακάθι τη γύμνια τους ξεπλένουν.
Παλεύουν, αγριεύουνε τα μέλη τους.
Σιμώνουν, αλαργεύουν.
Γεύονται σε μύηση αρχέγονη την ένωσή τους.

Μετά σιγή.
Το Ένα που γίνεται ένα κι άλλο ένα.
Η νύχτα απομακρύνεται, καταλαγιάζει η πείνα.
Ξεμπλέκονται τα χείλη.
Θριαμβεύτρια η μέρα, τα διάφανα ρούχα
σηκώνει από το τσιμέντο.

Νίνα Ρόδη – Artenistas 9.12.2013

Σχετικά θέματα