Home ΠεριεχόμεναΠοίηση Ιππείς

Ιππείς

by admin
35 views

Σύνορα μπλάβα τ’ ουρανού,
στο διάσελο έσμιγαν των εποχών.
Ο ήλιος δραπέτευε αργά,
το φέγγος σέρνοντας σε λόφων ράχες.

Σίμωνε Άνοιξη.

Άντρες μελανείμονες, πεζή,
τον έσχατο βασιλικής γενιάς
συνόδευαν επάνω σε πορφυρή σημαία.
Τέντωναν το πένθος τους
σε δρακολίμνης τη διαδρομή.
Στα παγωμένα αλπικά νερά
νεκρό το Άλογο, βαπτίστηκε.
Αντήχησαν οι σάλπιγγες για τη στιγμή.
Μες στη σιωπή, που γέννησε το κήδος,
σηκώθηκε ψηλά
του κοσμοκράτορα η εντολή.
Την αναγέννηση του βασιλέα
οι ύστεροι να περιμένουν
ώσπου να ξεδιψάσουν
οι μύθοι στους αιώνες.

Έως τότε,
εξόριστοι θα λογαριάζονται
οι ιππείς
από των Σκύθων
την παγωμένη στέπα.

Νίνα Ρόδη – Artenistas 26.2.2014

Σχετικά θέματα