Home ΠεριεχόμεναΠοίηση όλα

όλα

by admin
38 views

Η λέξη «όλα» με δύο κύκλους σχεδιάστηκε˙
για αντηρίδα της, έθεσε το λάμδα.

Ο ένας κύκλος άρτιος. Ο άλλος ασταθής.
Ζητά την αρωγή της μολυβένιας χαρακιάς του.
Ο ένας αχόρταγα, σε τόπους άγνωρους, χωρίς το δισταγμό,
τι θα πληγώσει τη ζωή του, τσέρκι το κορμί του σπρώχνει και κυλά.
Μες στη ροή αφήνεται των μέτρων και του χρόνου.
Ο άλλος στυλώνει το δακτυλίδι του στου άσσου το κοντάρι.
Ανήμπορος, της ύπαρξής του ν’ αφήσει την σίγουρη γραμμή,
τη πλάτη ακουμπάει άζωος, στέκει εκεί, δεμένος.

Το «όλα» έχει δυο ψυχές, που μια δεν θα γίνουν.
Υπάρχει τούτη η ουλή {Ι}, μόνιμη ανοιχτή πληγή,
στης ολοκλήρωσης το σώμα.

Νίνα Ρόδη – Artenistas 23.1.2014

Σχετικά θέματα