Home Artenistas Artenistas 12.9.2014

Artenistas 12.9.2014

by admin
9 views

Μία συνάντηση ποιητική 
του Μανώλη Αλυγιζάκη

Πηνελόπη

Περίμενα, περίμενα
xωρίς κορμί, μόνο ψυχή-καπνός για την εστία.
Είχα βέβαια και το κέντημα για παρηγοριά
ύστερα ήταν κι οι μνηστήρες
όμως έπληττα θανάσιμα με τα χοντρά αστεία.
Κάποια ανακούφιση ο Τηλέμαχος,
όμως κι αυτός έψαχνε τον πατέρα.
Ένα βράδυ έκανα έρωτα με έναν υπηρέτη.
Το σώμα του ζεστό ψωμί
έσταζε μέλι και κρασί.
Δεν με πείραξε που έγινε.
Μόνο ότι πεισματικά η Ιστορία το αγνόησε.

Χλόη Κουτσουμπέλη

Penelope

I waited and waited
without body, just a soul-smoke
for the fireplace.
Of course I had my yarn for company
then there were the suitors yet
I was bored with their rough jokes.
Telemachus was a relief
although he also searched for his father.
One night I slept with a servant.
His body was like warm bread
dipped in honey and wine.
It happened, it didn’t bother me.
Though purposefully history ignored it.

Cloe Koutsoubelis

Σύγκριση

Η γνώμη του με κέντρισε:
«Είναι φτηνά και άνοστα τα πορνογραφικά έντυπα,
ενώ τα ποιήματά σου διεγείρουν
και συγχρόνως προκαλούν ανάταση ψυχής.
Έχω εξάρτηση, είμαι ναρκομανής με τους στίχους σου».
Ξανασκέφτηκα την άποψή του.
Διόλου αμελητέος αντίπαλος η πορνογραφία,
πανστρατιές με βουλιμία τη διαβάζουν.
Τιμή μου να βγάζω άχρηστα τα έντυπα
και την παραλογοτεχνία της.

Αλεξάνδρα Μπακονίκα

Comparison

His opinion intrigued me:
‘The porno-press is cheap and
tasteless; though your poems
arouse while they generate
certain elation for the soul.
I’m hooked on them, I yearn
for your verses like a druggie.’
I thought of his opinion again.
The porno-press isn’t a negligible
competitor, thousands of people read it.
It was my honour to prove it
useless and illiterate.

Alexandra Bakonika.

I met Cloe Koutsoubelis and Alexandra Bakonika in Facebook. We share each other’s poems and experiences.
I personally met them summer of 2012 when I travelled to Greece.
They both live in Thessaloniki. They are two contemporary Greek Poetesses with passionate voices
that work from within today’s human condition to describe its pain and pleasure;
two voices so similar and yet so different in their expression of the internal.
They are two poetesses who try to blend both pain and pleasure into an acceptable concept.

Manolis (Emmanuel Aligizakis)

Περισσότερα για τον Μανώλη Αλυγιζάκη, στο προσωπικό του ιστολόγιο:
http://authormanolis.wordpress.com

Σχετικά θέματα